Mečija leska

Mečja leska (Corylus colurna)

Mečja leska

Corylus colurna L.

---

• Porodica: Betulaceae (Breze)

Mečja leska je najkrupnija vrsta leske, koja za razliku od običnog lešnika ne raste kao žbun, već kao snažno, visoko i dugovečno drvo koje može da doživi i preko 200 godina.

🌳 Morfologija i rast

• Stablo: Moćno drvo sa pravim deblom i debelom ispucalom korom, koja je štiti od ekstremnih temperatura. Krošnja je u mladosti strogo kupasta, a kasnije se širi u bogatu, zaobljenu formu.
• Listovi: Široki, srcoliki i dvostruko testerasti po obodu. Tamnozelena boja lišća pruža gustu senku tokom leta.

List mečje leske

🌸 Cvet i plod

• Cvetanje: Biljka je jednodomna. Muški cvetovi u obliku dugih resa krase drvo pre listanja, dok su ženski cvetovi sitni i neugledni.
• Plod: Lešnici su smešteni u karakterističnom, duboko isečenom i čupavom omotaču koji je 2–3 puta veći od samog ploda. Plodovi su jestivi, sa veoma tvrdom ljuskom i ukusnim jezgrom.

Plod mečje leske

• Otpornost: Izuzetno je otporna na mraz, sušu i zagađen vazduh, zbog čega se često sadi u gradskim parkovima i drvoredima.

🛠️ Značaj

Osim dekorativne uloge, mečja leska ima i veliki ekološki značaj jer njeno snažno korenje odlično vezuje tlo, sprečavajući klizišta. Njeno drvo je visokog kvaliteta i veoma je cenjeno u zanatstvu.

🐻 Zanimljivost: Zašto „mečja”?

Za razliku od pitome leske koja raste kao žbun, ova vrsta je krupna, divlja i nezahtevna, pa otud i narodni nazivi „mečja”, „medveđa” ili „divlja leska” — pridev „mečja” ovde nosi značenje velikog, snažnog i divljeg, slično kao u drugim narodnim nazivima biljaka i životinja. Poznata je i kao turska leska, a najviše se ceni jer, za razliku od žbunastog lešnika, ne tera izdanke, pa se koristi kao podloga za kalemljenje plemenitih sorti.