Mečija leska
Mečja leska (Corylus colurna)
- Porodica: Betulaceae (Breze)
Mečja leska je najkrupnija vrsta leske, koja za razliku od običnog lešnika ne raste kao žbun, već kao snažno, visoko i dugovečno drvo koje može da doživi i preko 200 godina.
🌳 Morfologija i rast
- Stablo: Moćno drvo sa pravim deblom i debelom ispucalom korom, koja ga štiti od ekstremnih temperatura. Krošnja je u mladosti strogo kupasta, a kasnije se širi u bogatu, zaobljenu formu.
🍃 Listovi
- Široki, srcoliki i dvostruko testerasti po obodu. Tamnozelena boja lišća pruža gustu senku tokom leta.
🌸 Cvetanje
- Biljka je jednodomna. Muški cvetovi u obliku dugih resa krase drvo pre listanja, dok su ženski cvetovi sitni i neugledni.
🌰 Plod
- Lešnici su smešteni u karakterističnom, duboko isečenom i čupavom omotaču koji je 2 do 3 puta veći od samog ploda. Plodovi su jestivi, sa veoma tvrdom ljuskom i ukusnim jezgrom.
🛡️ Otpornost i značaj
Izuzetno je otporna na mraz, sušu i zagađen vazduh, zbog čega se često sadi u gradskim parkovima i drvoredima. Osim dekorativne uloge, mečja leska ima i veliki ekološki značaj jer njeno snažno korenje odlično vezuje tlo, sprečavajući klizišta. Njeno drvo je visokog kvaliteta i veoma je cenjeno u zanatstvu.
🐻 Zanimljivost: Zašto „mečja"?
Za razliku od pitome leske koja raste kao žbun, ova vrsta je krupna, divlja i nezahtevna, pa otud i narodni nazivi „mečja", „medveđa" ili „divlja leska". Pridev „mečja" ovde nosi značenje velikog, snažnog i divljeg, slično kao u drugim narodnim nazivima biljaka i životinja. Poznata je i kao turska leska, a najviše se ceni jer, za razliku od žbunastog lešnika, ne tera izdanke, pa se koristi kao podloga za kalemljenje plemenitih sorti.
