Hrast

Hrast cer (Quercus cerris)

Cer je moćno i dugovečno listopadno drvo koje može doživeti i do 200 godina. Dostiže visinu od 25 do 35m, sa deblom prečnika do 1,3m i gustom, širokom krošnjom širine 15 do 20m. Njegova kora rano postaje debela i tamnosiva, gotovo crna, sa dubokim uzdužnim pukotinama koje su na dnu karakteristično crvenkaste. Pupoljci su sitni i prepoznatljivi po uskim, nitastim listićima pri osnovi. Listovi su naizmenični, nežno kožasti i duboko urezani sa 7 do 8 pari režnjeva. Sa lica su sjajni i intenzivno zeleni, dok su sa naličja svetliji i blago maljavi. Listanje počinje krajem aprila i tokom maja, a u jesen listovi dobijaju tople zlatnožute i smeđe nijanse i dugo ostaju na granama. Cer cveta istovremeno sa listanjem, pri čemu su muški cvetovi skupljeni u duge rese, dok su ženski pojedinačni ili u manjim grupama. Plod je žir dug oko 4 centimetra, koji sazreva svake druge godine. Prepoznatljiv je po svojoj neobičnoj, čupavoj kapici koja izgleda kao da je obrasla sitnim, povijenim dlačicama i prekriva do polovine žira. Zahvaljujući izuzetnoj otpornosti na mraz, vetar i sušu, cer je veoma prilagodljiva i izdržljiva vrsta.

Hrast lužnjak (Quercus robur)

Hrast lužnjak je moćno i izuzetno dugovečno drvo koje može dočekati starost od preko 1.000 godina. Dostiže impozantnu visinu i do 50 metara, sa stablom prečnika oko 2,5 metara, mada su zabeleženi primerci čija debla prelaze i 6 metara. Krošnja mu je široka, nepravilna i dobro razgranata, sa jakim, krivim i kolenasto savijenim granama. Kora je u mladosti glatka, dok sa starošću postaje debela, sivosmeđa i ispucala sa dubokim uzdužnim i plitkim poprečnim brazdama. Njegov korenov sistem je jako razvijen. U mladosti formira snažan centralni koren koji prodire nekoliko metara u dubinu, dok se kasnije razvijaju jaki bočni koreni. Hrast lužnjak obrazuje specifičnu vezu sa gljivama u zemljištu, zbog čega tartufi najbolje rastu upravo u simbiozi sa njegovim korenom. Pupoljci su jajastog i polutupog oblika, pokriveni brojnim golim ljuskama svetlosmeđe boje. Listovi su jednostavni, naizmenično raspoređeni, obrnuto jajasti i sa zaobljenim vrhom. Cveta uporedo sa listanjem, tokom aprila i maja, pri čemu su muški cvetovi skupljeni u viseće rese, a ženski raspoređeni u grupama do pet na dugim drškama. Plod je izduženi, svetlosmeđi žir, sa prepoznatljivim tamnijim uzdužnim prugama na svežim plodovima. Za razliku od drugih hrastova, žir lužnjaka visi na karakterističnoj, 3 do 7 centimetara dugoj peteljci, a njegova plitka kapica pokriva oko trećine ploda.

Crveni hrast (Quercus rubra)

Crveni hrast je moćno i brzo rastuće listopadno drvo koje dostiže visinu od 20 do 30 metara, sa širokom, zaobljenom krošnjom i stablom prečnika do 2 metra. Njegova kora dugo ostaje glatka i svetlosiva, a tek u starijem dobu postaje plitko ispucala sa širokim, ravnim površinama. Listovi su veliki, dugi i do 20 centimetara, sa 7 do 11 oštrih i zašiljenih režnjeva. Tokom proleća i leta imaju intenzivnu zelenu boju, dok u jesen dobijaju upečatljive, jarke tonove crvene, narandžaste i bronzane boje po kojima je vrsta i dobila ime. Cveta u proleće, istovremeno sa listanjem. Plod je krupan žir dug oko 2,5 centimetara, koji sazreva u jesen druge godine. Smešten je u plitku, tanjirastu kapicu koja pokriva samo osnovu ploda. Zahvaljujući izuzetnoj otpornosti na gradske uslove, niske temperature, sušu i vetar, crveni hrast se veoma rado sadi u parkovima, velikim dvorištima i drvoredima širom gradskih zelenih površina.